Dubbel Mono

dinsdag, mei 20, 2008

 
De platenkast

is ontwaakt uit de winterslaap (en heeft het voorjaar maar meteen overgeslagen).



Sanix heeft de nieuwste bijdrage geleverd. Nieuwe bijdrages zijn altijd welkom, zomer en winter!
|| 10:09 AM

zondag, mei 18, 2008

 
The Pillbugs - Buzz for Aldrin

Voor een groot deel gaat Buzz for Aldrin verder waar The Pillbugs ons bij hun vorige plaat, de verzamelaar Monclovia achterlieten. En dus geldt een deel van de recensie van dat album nog steeds. The Pillbugs gaan nu weliswaar een stapje verder - een dubbelaar is het deze keer -, maar de invloed van The Beatles is nog steeds overduidelijk.



Of nemen ze ons in de maling en is hun naam een pesterige variant op de Kevers uit Liverpool en doen ze niets meer dan de Beatles - vanaf Revolver - door de mangel halen? Maar wellicht komen ze net als die beestjes onder een steen vandaan en heeft de wereld in Toledo, Ohio stilgestaan sinds pakweg 1969? Ik denk dat hun liefde voor sixtiesmuziek groter is dan hun gevoel voor satire, want Buzz for Aldrin is in het genre een prima plaat.
Lees verder...
|| 10:19 AM

dinsdag, mei 13, 2008

 
The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement

Alex Turner is een gezegend man. De eerste platen die hij met zijn reguliere bandje maakt worden werkelijk overal bejubeld en als hij dan een zijstapje maakt, krijgt dat project dezelfde behandeling. Terecht? Meer dan dat.



The Last Shadow Puppets, het project dat hij opzette met Miles Kane van The Rascals mixt de energie van Arctic Monkeys met iets dat wellicht het best kan worden omschreven als ouderwetse, stijlvolle filmscores-zonder-film. Alsof Ennio Morricone en Henry Mancini een film met vrijwel alleen maar achtervolgingsscènes van een soundtrack moesten voorzien. "The Chamber" en "My Mistakes Were Made For You" zijn de enige momenten waarop de held-van-dienst even mag uitpuffen.
Lees verder...
|| 10:15 AM

woensdag, mei 07, 2008

 
Stinky Lou and The Goon Mat with Lord Benardo - 12 Roots N Boogie Blues Hits by

U heeft uw blues ook het liefst zo bot en vunzig mogelijk? Dan is opener "Show Me Your Tits" van deze '12 Roots N Boogie Blues Hits' waarschijnlijk een voltreffer. Jammer dat het ook meteen - excusez le mot - de lekkerste track is. De Belgen en Fransozen van Stinky Lou and The Goon Mat hebben weliswaar hulp gekregen van Lord Benardo, twaalf voltreffers heeft het niet opgeleverd.



Zoals meestal bij de releases op Voodoo Rhythmgaan ze letterlijk door het slijk, dieper door de modder dan The Red Devils. En hun geiligheid is te zwaar beïnvloed door een overmaat aan alcohol, dus hitsiger dan bijvoorbeeld Jon Spencer wordt het ook nooit.
Lees verder...
|| 11:57 AM

maandag, mei 05, 2008

 
Jerry Teel and The Big City Stompers - s/t

Ken je beperkingen, dacht Jerry Teel en hij nam voor deze plaat vooral covers op. De uithoek die noise-blues heet, kent hij inmiddels op zijn duimpje dankzij een carrière in onder veel meer Honeymoon Killers, Chrome Chranks en Boss Hog.



Maar de op ontploffen staande countryvariant die hij met The Big City Stompers opnam beheerst hij nog niet in alle finesses, al heeft hij er een beetje aan gesnuffeld toen hij in de legendarische Knoxville Girls speelde. De minst aansprekende tracks die we hier vinden, zijn dan ook van eigen hand. Als hij met andermans werk aan de haal gaat, blijkt dat het met zijn gevoel voor wat wel en niet werkt in dit genre wel snor zit: "Loretta" van Townes Van Zandt en de klassieker "I'm Gonna Burn Your Playhouse Down" zijn de absolute hoogtepunten.
Lees verder...
|| 1:12 AM

zaterdag, mei 03, 2008

 
Nosey Joe & The Pool Kings - Tunes from the Bighouse

Het is toch zeker al een jaar of tien geleden dat big bands plots weer eventjes hip waren. Cherry Poppin' Daddys ('Zoot Suit Riot'), Squirrel Nut Zippers en vooral The Brian Setzer Orchestra maakten aardige platen en zelfs Herman Brood sprong even op de wagen. Maar zo snel als de laatste van het dak van het Hilton naar beneden ging (excusez les mots), zo snel was de hype weer over.



Des te verrassender is het dat Nosey Joe en zijn companen uit Zweden met deze bijzonder aardige plaat op de proppen komen. Dertien swingende tracks voor uitgebreid rockabilly-orkest of uitgeklede big band, zo kun je hun versies van deze jaren veertig/vijftig dansvloerkillers misschien het best omschrijven.
Lees meer...
|| 5:38 AM

woensdag, april 30, 2008

 
Possessed by Paul James - Cold and Blind

Op zijn MySpace-pagina vraagt Konrad Wert aka Possessed by Paul James om hem en zijn vrouw te helpen bij het kiezen van de naam voor hun zoontje: Charlie, Otis, Sporty Magoo, Jon Paul ('not after the Pope'), Hank, Leo, Jonah, Jake ('not after our dog') en Antonio zijn een paar ideeën die ze zelf hebben. Maar je kunt ook je eigen suggesties achterlaten. Ik zou maar geen gelikte preppy naam aanraden.



Want afgaande op de ongepolijste, rauwe liedjes op Cold and Blind is Konrad daar niet van. In-your-face, zo direct mogelijk (de plaat is live en zonder nabewerking opgenomen) en alsof hij in een drukke kroeg zich moet bewijzen tegenover het publiek, dat is hoe hij zijn liedjes aan je wil laten horen. In de basis zijn het folk- en countryliedjes, maar de intensiteit waarmee hij ze speelt, maken het tot punkliedjes.
Lees verder...
|| 1:47 AM

dinsdag, april 29, 2008

 
Will Oldham

blijft filmrollen doen:



Director Caveh Zahedi ("I am a Sex Addict") approaches legendary songwriter Will Oldham ("Palace", "Bonnie 'Prince' Billy") with the unusual proposition of taking psychedelic mushrooms together. Surprisingly, Will accepts. They meet up in Austin, Texas, with longtime collaborators Greg Watkins ("A Sign from God") and Thomas Logoreci ("In the Bathtub of the World") to film the results.

Heel veel meer dan twee mafketels die gevolgd worden terwijl ze onder invloed rondlopen is het niet, maar de muziek is uiteraard wel de moeite waard. Will Oldham speelt namelijk: "Grand Dark Felling of Emptiness","The Gator", "Tonight Will Be Fine", "Little Boy Blue", "I am a Cinematographer" en Caveh Says".
|| 10:58 AM

vrijdag, april 25, 2008

 
Blimey! - Are you with me?

Martien van Bergen stopt met Blimey! als liveband. Tot zover het slechte nieuws. Want hoewel ook Are you with me? niet gevolgd zal worden door een live-tour, wordt deze nieuwe plaat gepresenteerd met een project waarin muziek, dans en film samenkomen: "Telescope dancer".



Niet toevallig is dat ook de titel van twee tracks op Blimey!'s vierde album waar we ons hier op concentreren. Wederom krijgen we een stevige handvol aan prachtig knip- en plakwerk, waar hometaper (zijn eigen woorden) Martien van Bergen superieure, licht-melancholische liedjes van maakte. Vaak intiem klinkend, akoestisch getoonzet en meer of minder psychedelisch. Het ligt erg voor de hand om in dat soort gevallen de naam van Syd Barrett van stal te halen, maar de associatie komt niet voor niets.
Lees verder...
|| 8:34 AM

dinsdag, april 22, 2008

 
Willie Nelson & Snoop Dogg in de Melkweg



[via Maurice]
|| 10:09 AM

maandag, april 21, 2008

 
Will Oldham

heeft na zijn prachtige rol in Old Joy weer een nieuwe filmrol op zijn conto gezet:
"In the confusion following a massive power outage in small-town America, human doormat Donald Turnupseed (actor-musician Will Oldham, Old Joy) suddenly vanishes, setting in motion a surreal series of events affecting his hapless father, his pregnant girlfriend, a pack of wild boy scouts, a lactose-intolerant roller rink employee, an elderly woman in search of her lost poodle, and his best friend: a ten-year-old girl named Turkeylegs."



En wie horen we hier in deze clip? Inderdaad, Kimya Dawson en Will Oldham in duet, terwijl ze het prachtige Guatemalan Regula van The Moldy Peaches zingen.
|| 10:13 AM

zondag, april 20, 2008

 
The Decline of Western Civilization: The Closure of Independent Record Stores



Wat nou klimaatverandering? Waar lult die Wilders nou over? Dat alle onafhankelijke platenzaken naar de verdoemenis gaan, dat is erg!
Maar ook hier wordt een film gemaakt die de bewustwording en de discussie moet bevorderen.
[via Vonx]
|| 10:33 AM

 
Charles Manson - One Mind



A.F.Th. van der Heijden had het goed gehoord (Het Schervengericht, p. 111-112):

'Ik hoorde je gisteravond zingen en spelen, […] maar publiek stoort je, merkte ik.'
'Ik was dingen aan het uitproberen. Ik wil niet dat de mensen mijn halffabrikaten in hun hart meenemen.'
'Ik kon wat ik hoorde niet in een bepaalde stroming plaatsen.'
'Stromingen…' zei Maddox vol minachting.
'Wat je deed, riep bij mij alleen associaties op met enkele eenlingen.'
'Zoals?'
'Van Morrison.'
'Van Morrison zingt altijd alsof hij een haar op zijn tong heeft. Waarom dan niet meteen gezongen met een uilenbal in de keel?'
'Scott, vertel eens… hoe heb jij gitaar leren spelen?'
'Op de tralies van mijn cel. Het kost wat moeite om ze goed ingedrukt te krijgen, je nagels springen erop stuk, maar het gaat steeds beter… dankzij de akoestiek van de bajes…'
'Laat maar.'
'Popmuziek,' spoog Maddox met diepe verachting. 'Als ik terugkijk op de jaren zestig, zie ik jonge doodgravers die een spade voor onze voeten in de grond staken, en de spleet wijder maakten net zo lang tot er een generatiekloof gaapte. Ze predikten het God Noch Gebod met vloek-, scheld- en schuttingwoorden. Ze brachten ons aan de drugs, en maakten ons zo ongeschikt voor een normaal, werkzaam bestaan. Diezelfde popjongens gebruiken hun progressieve muziekvorm tegenwoordig om er Jezus en de Blijde Boodschap mee aan de man te brengen. Als ik de kans krijg, koop ik hun roadies om, en vraag ze hier en daar een gitaar verkeerd in te pluggen… dat is schoner dan de kogel.'

De volstrekt ongevaarlijke cd One Mind van deze gevaarlijke gek is in z'n geheel hier te downloaden.
|| 2:50 AM

woensdag, april 16, 2008

 
Blue Flamingo - 78 r.p.m.

De ondertitel van deze zeer verrassende Excelsior-release luidt ' Blues, R&B Hot Jazz, Rumba Negra & Exotica. Three musical journeys compiled by 78 r.p.m. record collector & DJ Ziya Ertekin alias Blue Flamingo'. De drie muzikale reizen die samensteller Ziya Ertekin maakt heten 'Oriental Nitty Gritty', 'The Spanish Tinge & the French Connection' en 'Ritmo & Blues'. Ze voeren naar oorden die voor de hedendaagse muziekluisteraar, hoe avontuurlijk ook ingesteld, niet bepaald voor de hand liggen. Jazz, swing en rhythm & blues van vele tientallen jaren her, toen de brillen nog van hoorn waren, de kleren bruin, de kapsels kort en opgeschoren en Liverpool alleen nog maar een havenstad was.



Muziek werd opgenomen op 78-toeren platen en stemmen klonken hoger en een beetje afgeknepen. Om de samensteller te citeren: 'In een wereld die steeds meer gericht is op gemak, gaat het bij het verzamelen van 78-toeren platen juist om de mateloze bereidheid om moeite te doen voor een bijzondere ervaring.'
Lees verder...
|| 11:38 AM

woensdag, april 09, 2008

 
Beck - Odelay Deluxe Edition

Twaalf jaar na de oorspronkelijke verschijning kan worden vastgesteld dat Odelay Beck's White Album is. Een staalkaart van zijn kunnen, een plaat waarop alles wat hij daarvoor deed en daarna is gaan doen, aan bod komt. Van rauwe straatfolk, via elementaire raps tot Prince-disco en funk. En ook blijkt dat Odelay niet geschikt is voor zenuwachtige luisteraars. Ik ken weinig platen die zo ontzettend druk zijn, zo volgestouwd met ideeën, samples en effecten. Er zijn er nog minder die onder die auditieve chaos zulke makkelijk meezingbare liedjes bevatten.



Van de bijna - bijna, want Beck was ook in 1996 nog steeds een slacker - furieuze opener "Devils's Haircut" via de slogan-rap "Where It's At" tot de rammelende blues in het afsluitende "Ramshackle". Zoals The Beatles op hun White Album van vaudeville, via powerpop en simpele, maar oh zo inventieve melodieën naar hardrock switchten, zo makkelijk wisselt Beck van stijlen op Odelay. Een essentiële plaat, één van de beste van het decennium.
Lees verder...
|| 9:39 AM